Θέατρο Info.gr . Τα πάντα για το θέατρο.

Φεστιβάλ Επιδαύρου

ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΤΡΑΓΙΚΟΥ


Από την «Ορέστεια» του Αισχύλου και την «Ηλέκτρα» και την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή στην «Ιφινένεια εν Ταύροις» του Ευρυπίδη και στη «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη. Και από την «Ανδρομάχη» (1667) του Ρακίνα στη «Μήδεια» (1797) του Λουίτζι Κερουμπίνι και στις «Ευτυχισμένες Μέρες» (1961) του Σάμουελ Μπέκετ.

Με διπλό στόχο τη συνέχιση της πενηντάχρονης παράδοσης των Επιδαυρίων και την ανανέωσή της, οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ 2007 συνδυάζουν τις προσεγγίσεις του αρχαίου δράματος με έργα του δραματικού και του λυρικού θεάτρου εμπνευσμένα από την ελληνική μυθολογία και την τραγωδία, καθώς και με τη σύγχρονη εκδοχή του τραγικού όπως εκφράζεται από τον Μπέκετ.

Το Φεστιβάλ Επιδαύρου, με το άνοιγμα αυτό σε διαφορετικά είδη και εποχές επιχειρεί να αναδείξει τη σχέση του ευρωπαϊκού θεάτρου με την κλασική αρχαιότητα και παράλληλα τις μεταμορφώσεις του τραγικού στοιχείου μέσα στο χρόνο. Συγχρόνως, με την πεποίθηση ότι η επαφή με την τέχνη των άλλων αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τον πνευματικό και καλλιτεχνικό εμπλουτισμό κάθε χώρας, φιλοδοξεί να καταστήσει το αρχαίο αργολικό θέατρο χώρο διεθνών συναντήσεων: Το φετινό πρόγραμμα απαρτίζεται από τέσσερις ελληνικές παραγωγές – η μία εξ αυτών σε σκηνοθεσία Πέτερ Στάιν – και μία κυπριακή παράσταση, την αφιερωμένη στη Μαρία Κάλλας «Μήδεια», με κορυφαίους Έλληνες και ξένους συντελεστές και δύο φημισμένες παραστάσεις από τη Γερμανία και την Αγγλία.
Οι εκδηλώσεις ανοίγουν με την επανάληψη της «Αντιγόνης» του Λευτέρη Βογιατζή, με την οποία έπεσε θριαμβευτικά η αυλαία της περσινής διοργάνωσης, συνεχίζουν με την όπερα του Κερουμπίνι και τις παραστάσεις των κρατικών θεάτρων της Ελλάδας και της Κύπρου και κλείνουν με την «Ορέστεια» από το Schauspiel (Σάουσπηλ) της Φρανκφούρτης και τις «Ευτυχισμένες Μέρες», από το Εθνικό Θέατρο της Μεγάλης Βρετανίας· με τη σπαρακτική Γουΐνι – Φιόνα Σω στο κέντρο της αρχαίας ορχήστρας να βυθίζεται στο λόφο της μπεκετικής υπαρξιακής αγωνίας.

29, 30 Ιουνίου
Η νέα ΣΚΗΝΗ
Σοφοκλή, Αντιγόνη

Μετάφραση: Νίκος Παναγιωτόπουλος
Σκηνοθεσία: Λευτέρης Βογιατζής
Σκηνικά - Κοστούμια: Χλόη Ομπολένσκι
Φωνητικά σχήματα: Σπύρος Σακκάς
Κίνηση: Ερμής Μαλκότσης
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

Διανομή

Αντιγόνη: Αμαλία Μουτούση
Κρέων: Λευτέρης Βογιατζής
Αίμων: Νίκος Κουρής
Φύλακας: Δημήτρης Ήμελλος
Ισμήνη: Εύη Σαουλίδου

«Tραγούδησε, μικρή Αντιγόνη, τραγούδησε, τραγούδησε…
δε σου μιλώ για περασμένα, μιλώ για την αγάπη».

Οι στίχοι από την «Κίχλη» του Σεφέρη ζωντάνεψαν υποδορίως στην Αντιγόνη της Nέας Σκηνής, που έκλεισε θριαμβευτικά το Φεστιβάλ Επιδαύρου 2006, με κατάμεστο το αρχαίο Θέατρο.

Γι’ αυτούς που δεν μπόρεσαν να δουν την παράσταση (τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί), αλλά και για όσους θέλουν να την ξαναδούν, η παράσταση επαναλαμβάνεται στα Επιδαύρια του 2007. Μια παράσταση, εξάλλου, δεν είναι ποτέ ακριβώς ή ίδια, πόσο μάλλον όταν υπογράφεται από τον Λευτέρη Βογιατζή, του οποίου το όνομα έχει ταυτιστεί με τις μακροχρόνιες και συνεχείς πρόβες.


14 Ιουλίου

Αφιέρωμα στη Μαρία Κάλλας
Luigi Cherubini, Μήδεια

Σκηνοθεσία, σκηνικά και κοστούμια: Γιάννης Κόκκος
Μήδεια: Anna Caterina Antonacci

Χορωδία της Ε.Ρ.Τ.
Ορχήστρα: Cappella Coloniensis με όργανα εποχής
Διεύθυνση χορωδίας: Αντώνης Κοντογεωργίου
Mουσική διεύθυνση: Κωνσταντίνος Καρύδης

Η παράσταση της «Μήδειας» του Luigi Cherubini στο Aρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, αποτελεί την κορύφωση του αφιερώματος στη Μαρία Κάλλας που διοργανώνει το Ελληνικό Φεστιβάλ στην επέτειο των 30 χρόνων από το θάνατο της ‘divina‘.

Στον ίδιο χώρο, το 1961, η Κάλλας είχε σημειώσει τον τελευταίο της ελληνικό θρίαμβο ερμηνεύοντας το ρόλο της Μήδειας στην περίφημη παράσταση της ομώνυμης όπερας σε σκηνοθεσία Μινωτή και σκηνικά-κοστούμια Τσαρούχη,
η οποία μεταφέρθηκε τον επόμενο χρόνο στη «Σκάλα».

Η όπερα του Κερουμπίνι απέσπασε αμέσως τον έπαινο των μεγάλων συνθετών της εποχής του και θεωρήθηκε σταθμός στην ιστορία του λυρικού θεάτρου, καθώς εξισορροπεί τις κατακτήσεις του παρελθόντος με την εμφάνιση του ρομαντικού στοιχείου. Για εννέα χρόνια η Μήδεια ήταν μέρος του ρεπερτορίου της Κάλλας, που την τραγούδησε 31 φορές.

Τη φετινή «Μήδεια» του Φεστιβάλ Επιδαύρου υπογράφουν λαμπροί Έλληνες και ξένοι συντελεστές: η ιταλίδα σοπράνο Anna Caterina Antonacci (Άννα Kατερίνα Aντονάτσι), που η ερμηνεία της στο φερώνυμο ρόλο έχει αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές, ο διάσημος Έλληνας σκηνογράφος και σκηνοθέτης της όπερας Γιάννης Κόκκος, ο οποίος θριάμβευσε με το ίδιο έργο στη Γαλλία, και ο μαέστρος Κωνσταντίνος Καρύδης, που διαπρέπει στα λυρικά θέατρα της Ευρώπης.


20, 21 Ioυλίου
ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
Ζαν Ρασίν (Ρακίνα), Ανδρομάχη


Μετάφραση – διασκευή-σκηνοθεσία Δημήτρης Μαυρίκιος

Διανομή

Ανδρομάχη: Λυδία Φωτοπούλου
Πύρρος: Νίκος Καραθάνος
Ερμιόνη: Μαρία Κεχαγιόγλου
Ορέστης: Χρήστος Λούλης

Ο Δημήτρης Μαυρίκιος σκηνοθετεί με το δικό του ιδιαίτερο βλέμμα την «Ανδρομάχη» του Ρακίνα, τραγωδία σε πέντε πράξεις που ο μεγάλος Γάλλος κλασικός εμπνεύστηκε από ένα απόσπασμα της Αινειάδας του Βιργίλιου.
Καθρεφτίζοντας στο έργο την εποχή του –εποχή του βασιλιά Ηλίου- ο Ρακίνας θεωρήθηκε «έξοχος ζωγράφος των ανθρώπινων παθών» και ανυπέρβλητος τεχνίτης στη μουσικότητα του στίχου.

Περίληψη του έργου

Μετά την καταστροφή της Τροίας, η Ανδρομάχη, χήρα του Έκτορα, βρίσκεται μαζί με τον γιο της Αστυάνακτα, στην Ήπειρο, σκλάβα του Πύρρου, γιου του Αχιλλέα. Στην Ήπειρο φθάνει ο Ορέστης, ζητώντας το μικρό Αστυάνακτα για λογαριασμό των Ελλήνων, που φοβούνται το παιδί ως μελλοντικό εκδικητή της Τροίας.

Ο Πύρρος, αν και πρόκειται να παντρευτεί την Ερμιόνη (κόρη του Μενέλαου και της Ελένης) διεκδικεί τον έρωτα της Ανδρομάχης, με αντάλλαγμα τη σωτηρία του παιδιού. Η Ανδρομάχη αρνείται τον εκβιασμό του Πύρρου, μένοντας πιστή στη μνήμη του Έκτορα. Τότε ο Πύρρος επιστρέφει στην Ερμιόνη, αποφασίζοντας να παραδώσει το παιδί στους Έλληνες.

Η Ανδρομάχη, προκειμένου να σώσει τον Αστυάνακτα, προσποιείται ότι δέχεται τον έρωτα του Πύρρου, έχοντας ήδη πάρει την απόφαση να αυτοκτονήσει μετά το γάμο.
Όταν η Ερμιόνη, ερωτευμένη με τον Πύρρο, μαθαίνει για τον επικείμενο γάμο, εκμεταλλεύεται την αγάπη που της έχει ο Ορέστης και τον εξωθεί να σκοτώσει τον Πύρρο για εκδίκηση.
Ο Ορέστης, για να κερδίσει την αγαπημένη του, δολοφονεί τον Πύρρο.
Η Ερμιόνη, αρνούμενη την ηθική αυτουργία, χρεώνει στον Ορέστη το έγκλημα και αυτοκτονεί. Ο Ορέστης οδηγείται στην τρέλα και η Ανδρομάχη σε ένα θρόνο που ποτέ της δε θέλησε.


27, 28 Ιουλίου
ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ
Αριστοφάνη, «Λυσιστράτη»

Μετάφραση: Γιάννης Βαρβέρης
Σκηνοθεσία: Γιάννης Ιορδανίδης
Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς
Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ
Μουσική: Γιώργος Χριστιανάκης
Χορογραφία: Ισίδωρος Σιδέρης

Στο ρόλο της Λυσιστράτης η Ρένια Λουιζίδου

Πρωταγωνιστούν: Δημήτρης Πιατάς, Μίνα Αδαμάκη, Δάφνη Λαμπρόγιαννη, Αντώνης Λουδάρος
Πλαισιώνονται από 40 ακόμα ηθοποιούς

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Ιορδανίδης διασταυρώνεται στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου με τη διάσημη κωμωδία του Αριστοφάνη «Λυσιστράτη», προτείνοντας, με το θίασο του ΚΘΒΕ, μία σύγχρονη σκηνική προσέγγιση του έργου, που φωτίζει το διαχρονικό και παγκόσμιο χαρακτήρα του και αποκαλύπτει τις αναλογίες με τη δική μας εποχή.


3, 4 Αυγούστου
ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΚΥΠΡΟΥ (Θ.Ο.Κ.)
Ευριπίδη, «Ιφιγένεια εν Ταύροις»

Μετάφραση: Κ.Χ. Μύρης
Σκηνοθέτης: Γιάννης Μαργαρίτης
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Σκηνικά: Άντζης Παρτζίλης
Κοστούμια: Σταύρος Αντωνόπουλος
Κίνηση: Γιάννης Μαργαρίτης
Επιμέλεια κίνησης: Machi D. Lindahl
Μουσική διδασκαλία: Εύη Αυξεντίου

Διανομή

Ιφιγένεια: Στέλλα Φυρογένη
Ορέστης: Νεοκλής Νεοκλέους
Πυλάδης: Αχιλλέας Γραμματικόπουλος
Γελαδάρης: Γιώργος Μουαίμης
Θόας: Αντώνης Κατσαρής
Αγγελιαφόρος: Ανδρέας Τσουρής

Ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου επιστρέφει στο Αρχαίο Θέατρο
της Επιδαύρου με την παράσταση «Ιφιγένεια εν Ταύροις».


10, 11 Aυγούστου
ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΣΟΦΟΚΛΗ, «Ηλέκτρα»

Σκηνοθεσία : Peter Stein
Σκηνικά : Διονύσης Φωτόπουλος
Kοστούμια: Moidele Bickel
Φωτισμοί : Japhy Weideman
Δάσκαλοι ορθοφωνίας : Νίκος Παναγιωτόπουλος, Θοδωρής Κατσάφος

Διανομή

Ηλέκτρα :Στεφανία Γουλιώτη
Χρυσόθεμις : Κόρα Καρβούνη
Ορέστης : Αποστόλης Τότσικας
Κλυταιμνήστρα : Καρυοφυλλιά Καραμπέτη
Παιδαγωγός : Γιάννης Φέρτης
Αίγισθος : Λάζαρος Γεωργακόπουλος
Πυλάδης : Μίλτος Σωτηριάδης

Χορός (με αλφαβητική σειρά)
Μαργαρίτα Αμαραντίδη, Μάρα Βλαχάκη, Κίκα Γεωργίου, Κατερίνα Δασκαλάκη, Γιάννα Κανελλοπούλου, Ζωή Καραβασίλη, Ειρήνη Κιρμιζάκη, Μαρυλλή Μήλια, Γιώτα Μηλίτση, Λήδα Μανιατάκου, Χριστίνα Μαξούρη, Ερικα Μπίγιου, Τζωρτζίνα Παλαιοθοδώρου, Μαρία Σαλτίρη, Πηνελόπη Σεργουλιώτη.


Το αρχαίο θέατρο του Πολυκλείτου υποδέχεται αυτό το καλοκαίρι έναν από τους επιφανέστερους ευρωπαίους σκηνοθέτες, τον Peter Stein (Πέτερ Στάιν), στην πρώτη συνεργασία του με ελληνικό θίασο.

Μερικές δεκαετίες μετά την, ιστορική πλέον, «Ορέστειά» του, ο διάσημος σκηνοθέτης θα αναμετρηθεί και πάλι με τα δεινά του οίκου των Ατρειδών, αντιμετωπίζοντας αυτή τη φορά μέσα από την «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή το ζήτημα της προσωπικής ευθύνης και της τραγικής επιλογής απέναντι στην επικράτεια της ανομίας.

Η παράσταση αποτελεί την πρώτη συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου με το Ελληνικό Φεστιβάλ και την απαρχή μιας σειράς συνεργασιών του Φεστιβάλ Επιδαύρου με ξένους δημιουργούς.


17, 18 Αυγούστου
ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ SCHAUSPIEL ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗΣ
Αισχύλου, «Ορέστεια»

Μετάφραση-Δραματουργική επεξεργασία: Dietrich Ebener (Ντήτριχ Εμπενερ)
Σκηνοθεσία: Karin Neuhäuser (Κάριν Νόιχοϊζερ)
Συ-σκηνοθεσία: Florian von Hoermann (Φλόριαν φον Χόερμαν)
Σκηνικά - Κοστούμια: Franz Lehr (Φραντς Λερ)
Μουσική: Paul Lemp (Πάουλ Λεμπ)

Διανομή

Roland Bayer, Sandra Bayrhammer, Rainer Frank, Friederike Kammer,
Christian Kuchenbuch, Cornelia Niemann, Matthias Redlhammer, Falk Rockstroh, Abak Safaei-Rad, Falilou Seck

H παράσταση έκανε πρεμιέρα στη Μεγάλη Σκηνή του Schauspielhaus της Φρανκφούρτης στις 14 Οκτωβρίου 2006.


Η Κάριν Νόιχοϊζερ προσεγγίζει την «Ορέστεια», τη μόνη σωζόμενη αρχαία τριλογία, μέσα από αναλογίες με το σήμερα και έμμεσες μνήμες από το παρελθόν της πατρίδας της. Το πέρασμα από τον κόσμο της εκδίκησης και της αυτοδικίας στη θέσπιση του νόμου του δικαίου, έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από το απαιτητικό γερμανικό κοινό, που χειροκροτούσε για ώρα όρθιο στο τέλος της πρεμιέρας. Αντίστοιχης υποδοχής έτυχε η σκηνοθεσία από τον γερμανικό Τύπο, που εκθείασε τη διαύγεια και την εσωτερικότητα της ‘φοβερής‘ Kλυταιμνήστρας (Friederike Kammer) και το μικρό ευέλικτο σύνολο των ηθοποιών για την εξαιρετική δεινότητά του στις εναλλαγές των ρόλων. Ιδιαίτερα επαινέθηκε επίσης ο χορός του «Αγαμέμνονα» που απαρτίζεται από τρεις κορυφαίους και μία ομάδα παιδιών, καθώς και το εντυπωσιακό σκηνικό.

Από τους παλαιότερους θεατρικούς οργανισμούς της Ευρώπης το Schauspiel (Σάουσπιλ) της Φρανκφούρτης άνοιξε τις πύλες του το 1782 ως το Εθνικό Θέατρο της πόλης. Το 1822 εγκαινιάστηκε το Παλιό Σάουσπιλχάους στη σημερινή πλατεία Βίλλυ Μπραντ συμπεριλαμβάνοντας στις εγκαταστάσεις του σκηνές για ένα μικρότερο θέατρο και Όπερα. Ολόκληρο το κτίριο ισοπεδώθηκε από τους βομβαρδισμούς του 1944 για να ξαναχτιστεί από την αρχή μετά τον πόλεμο. Όταν το 1987, πυρκαγιά κατάστρεψε ολοκληρωτικά τις εγκαταστάσεις της Όπερας, η πόλη αποφάσισε να χρηματοδοτήσει την ατσάλινη κατασκευή που πρότεινε ο Γκύντερ Μπουχ και να ανακαινίσει ολόκληρο το κτιριακό συγκρότημα που λειτουργεί με τη σημερινή του μορφή από το 1992. Η Schauspiel είναι γνωστή για το σύγχρονο τρόπο με τον οποίο ανεβάζει τα κλασικά έργα, καθώς και για την ανάδειξη νέων θεατρικών συγγραφέων.

Η άγνωστη στην Ελλάδα σκηνοθέτης Κάριν Νόιχοϊζερ ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου και έχει αποσπάσει με τις ερμηνείες της διεθνείς διακρίσεις. Έχει συνεργαστεί με τους σημαντικότερους σκηνοθέτες της γερμανικής σκηνής (Κάστορφ, Μαρτάλερ κ.α.). και πρόσφατα με τον Λυκ Περσεβάλ στον Πλατόνοφ του Τσέχωφ στη Σαουμπύνε.

Το 2001 υπέγραψε την πρώτη της σκηνοθεσία. Ανάμεσα στα έργα που έχει σκηνοθετήσει συγκαταλέγονται η «Μήδεια», η «Μαρία Στιούαρτ» και οι «Τρεις Αδερφές».


24, 25 Aυγούστου
ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ
Σάμιουελ Μπέκετ, «Eυτυχισμένες Μέρες»

Σκηνοθεσία: Deborah Warner (Nτέμπορα Γουόρνερ)
Σκηνικά: Τom Pye
Κοστούμια: Luca Costigliolo
Moυσική: Mel Mercier
Φωτισμοί: Jean Kalman
Ηχητική Επιμέλεια: Christoper Shutt


Διανομή

Winnie: Fiona Shaw (Φιόνα Σω)
Willie: Tim Potter (Τιμ Πότερ)

H παράσταση έκανε πρεμιέρα στο Lyttelton Theatre στο Λονδίνο στις 24 Ιανουαρίου 2007.

«Mια επική παραγωγή. Εξαιρετική παράσταση».
Οbserver
«Kαταπληκτική ηθοποιία από τη Φιόνα Σω, εξαιρετικό χιούμορ».
Daily Telegraph
«Από τις καλύτερες παραστάσεις του Μπέκετ που έχω δει...»
Sunday Times Critics’Choice
«Yπέροχο..»
Guardian
«Μια αξέχαστη παράσταση...»
Τhe Times

Αυτές τις διθυραμβικές κριτικές απέσπασε η παράσταση στη Βρετανία, τόσο για την ευρηματική και ευφυέστατη σκηνοθεσία της Ντέμπορα Γουόρνερ, όσο και για την εκπληκτική ερμηνεία της Φιόνα Σω. Θαμμένη σ’ένα βουνό από άμμο, η Γουίνι (Φιόνα Σω) καταφέρνει να αποδώσει τη στατικότητα της σχέσης της με τον Γουίλι (Τιμ Πότερ) σε μια παράσταση η οποία συνδυάζει το αυθόρμητο γέλιο με τα δραματικά αδιέξοδα μιας ζωής που κινείται μέσα στην αποξένωση και τη συγκατάβαση.

Ο Μπέκετ έγραψε το περίφημο αυτό έργο το 1960-61, περιγράφοντας με λεπτότητα, τρυφερότητα και χιούμορ το αίσθημα της μοναξιάς που αναδύεται μέσα από τις κατακερματισμένες ανθρώπινες σχέσεις και το υπαρξιακό κενό. «Διαβάζοντας το κείμενο του Μπέκετ δεν στάθηκα στο στερότυπο της Γουίνι, μιας νοικοκυράς τη δεκαετία του ‘50», λέει η Φιόνα Σω. «Προσπάθησα να ταυτιστώ με κάποιες γυναίκες που γνωρίζω σήμερα ».

Η Ντέμπορα Γουόρνερ, που θεωρείται από τις κορυφαίες σκηνοθέτιδες της Ευρώπης έχει επανειλημμένως τιμηθεί με διεθνή βραβεία. για τη δουλειά της στο θέατρο, στην όπερα και στον κινηματογράφο. Πολυβραβευμένη είναι επίσης για τις θεατρικές της ερμηνείες, η πρωταγωνίστρια της παράστασης, Φιόνα Σω, που το ελληνικό κοινό είχε μέχρι τώρα την χαρά να την απολαύσει μόνο σε κινηματογραφικές ταινίες ( η Μαύρη Ντάλια, Χάρι Πόττερ και η «Φιλοσοφική Λίθος», «Το αριστερό μου πόδι» κ.ά.).

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ 2007 ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

Το www.theaterinfo.gr είναι ένα website αφιερωμένο στο θέατρο. Τα πάντα για το ελληνικό και το παγκόσμιο θέατρο, μια δημιουργία του www.internetinfo.gr.

INTERNETINFO © ΘΕΑΤΡΟ INFO.GR