Θέατρο Info.gr . Τα πάντα για το θέατρο.

Μάριος Πλωρίτης
1919-2006

Θεατρικός κριτικός, μεταφραστής, χρονογράφος και σκηνοθέτης, ο Μάριος Πλωρίτης αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα της Ελλάδας στο θέατρο και τα γράμματα. Το πραγματικό του όνομα ήταν Μάριος Παπαδόπουλος και γεννήθηκε στον Πειραιά, από μικροαστική οικογένεια με φιλελεύθερες αντιλήψεις. Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θέατρο στην Αγγλία και την Αμερική.

Έκανε την εμφάνισή του στα ελληνικά γράμματα στην Κατοχή, ως μεταφραστής, με το «Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε», του Λουίτζι Πιραντέλλο και ακολούθησαν άλλα περίπου 100 έργα. Μετάφραζε τα έργα που ανέβαζε ο θίασος του Θεάτρου Τέχνης του Κάρολου Κουν, στον οποίο ήταν και επί σειρά ετών καθηγητής δραματολογίας και ιστορίας του θεάτρου. Ως σκηνοθέτης, εμφανίστηκε το 1952, σκηνοθετώντας στον θίασο Λαμπέτη-Παπά-Χορν. Υπήρξε διευθυντής της ετήσιας έκδοσης για το θέατρο του θεατρικού επιχειρηματία Θεόδωρου Κρίτα και πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Θεάτρου και πολλών λογοτεχνικών σωματίων. Το 2000 ανακηρύχτηκε επίτιμος διδάκτωρ του τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Σαν δημοσιογράφος και κριτικός της δημόσιας ζωής γενικότερα, έχει να επιδείξει μια εξίσου μακρά πορεία: διευθυντής της εφημερίδας ΝΙΚΗ, σειρά άρθρων και επιφυλλίδων σε μεγάλες αθηναϊκές εφημερίδες. Από το 1974 και μέχρι σήμερα συνεργαζόταν με την εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ. Από το 1945, μέχρι το 1965 έγραφε θεατρικές κριτικές στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, θέση την οποία εγκατέλειψε όταν η εφημερίδα άλλαξε πολιτική γραμμή.

Από την επιβολή της δικτατορίας και μέχρι το 1974, ο Μάριος Πλωρίτης ζούσε αυτοεξόριστος στο εξωτερικό, όπου ανέπτυξε αντιδικτατορική δραστηριότητα.

Ο Μάριος Πλωρίτης είχε εκδώσει τα ακόλουθα βιβλία: : «Πρόσωπα του νεώτερου δράματος» δοκίμια για τους Στρίντμπεργκ, Τσέχωφ, Πιραντέλο, Μπρεχτ, Ιονέσκο, Μπέκετ κ.ά. (1965). «Τα λοφία και οι παγίδες» (1966), «Τα προσωπεία – Ιουλιανά και άλλα» (1967), το οποίο εκδίδεται παραμονές της δικτατορίας και μαζί με τα «Λοφία» αποτελούν συλλογές πολιτικών δοκιμίων, των οποίων η κυκλοφορία απαγορεύτηκε. Επίσης, «Δυναστείες και δυνάστες» (1974), «Μέγιστον μάθημα» (1975), «Πολιτικά» (Β' και Γ', 1981), «Τέχνη, γλώσσα και εξουσία» (1988).

Ο θάνατος του Μάριου Πλωρίτη, με τον οποίο μας αποχαιρέτισε το θεατρικό 2006, σημαίνει όχι μόνο την απώλεια ενός πολύ σημαντικού ανθρώπου του θεατρικού χώρου και του πολιτισμού, αλλά μιας μορφής πνευματικού ανθρώπου, έτσι όπως τον έχουμε σχηματίσει στη συλλογική μας συνείδηση.

Μάρθα Κοσκινά

Το www.theaterinfo.gr είναι ένα website αφιερωμένο στο θέατρο. Τα πάντα για το ελληνικό και το παγκόσμιο θέατρο, μια δημιουργία του www.internetinfo.gr.

INTERNETINFO © ΘΕΑΤΡΟ INFO.GR