Θέατρο Info.gr . Τα πάντα για το θέατρο.

Σήκωσε τα κόκκινα φανάρια

ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ « ΣΗΚΩΣΕ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΝΑΡΙΑ» ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΜΠΑΛΕΤΟ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΦΩΤΙΣΜΟΥΣ ΖΑΝΓΚ ΓΙΜΟΥ. ΠΟΥ ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ 20-22 ΙΟΥΝΙΟΥ 2007 ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ

Ο πολυβραβευμένος Κινέζος σκηνοθέτης Ζανγκ Γιμού που ανήκει στην λεγόμενη Πέμπτη γενιά σκηνοθετών του σύγχρονου κινέζικου κινηματογράφου σε μια μεταβατική εποχή για την Κίνα μετά τον θάνατο του Μάο επικεντρώνεται σε όλες τις ταινίες του στις δυσκολίες της σύγχρονης ζωής στην Κίνα μέσα από την ματιά των καθημερινών ανθρώπων φωτογραφίζοντας ρεαλιστικά τον αγώνα της επιβίωσής τους εν μέσω καταπιεστικών κοινωνικών συνθηκών που πηγάζουν από τις παραδόσεις που καθόριζαν και εν μέρει πρωταγωνιστούν σ’ ένα βαθμό στο σύγχρονο τρόπο ζωής στην Κίνα. Οι ταινίες του ξεχωρίζουν για την ιδιαίτερη αισθητική τους που αναδεικνύει την φαντασμαγορία της Ανατολής μέσα από απογειωτικά παιχνίδια των αισθήσεων με άξονα άλλοτε τις πολεμικές τέχνες και άλλοτε την εικονογράφηση της καθημερινής ζωής σε διάφορες ιστορικές περιόδους της Κίνας. Έχοντας ήδη σκηνοθετήσει την όπερα Τουραντότ του Πουτσίνι με μεγάλη επιτυχία μεταφέρει την ταινία «Σήκωσε τα κόκκινα φανάρια» με το Εθνικό μπαλέτο της Κίνας σε μορφή χοροδράματος. Ξεκινάει έτσι η προσπάθεια του να γνωρίσει στο Κινέζικο κοινό κλασσικά και σύγχρονά δυτικά έργα κάνοντας ένα δημιουργικό διάλογο μεταξύ του κλασσικού μπαλέτου και της Κινέζικης κουλτούρας.

Σκηνοθετώντας με απλότητα και σαφήνεια την ιστορία μιας νεαρής γυναίκας στη δεκαετία του 1920 που τολμά να ερωτευθεί έναν ηθοποιό της όπερας του Πεκίνου αψηφώντας τον νόμιμο υποχρεωτικό δεσμό της μ’ ένα άρχοντα ως παλλακίδα του ο Γιμού κατάφερε να γοητεύσει το Αθηναϊκό κοινό σ’ ένα παράτολμο και δύσκολο εγχείρημα που ενσωματώνει και αξιοποιεί το χορό, το χοροθέατρο καθώς και την Κινέζικη παράδοση ξεπερνώντας τα όποια εμπόδια αφού δίνει με άψογη τεχνική και αισθητική άποψη ένα οπτικό θέαμα ολοκληρωμένης μορφής με όχημα μια ρεαλιστική ιστορία που σηματοδοτεί και φωτογραφίζει μια ηθογραφία της Κινέζικης κοινωνίας με τους απαράβατους νόμους του μεσαίωνα και θύμα μια γυναίκα που αφανίζεται μαζί με τον εραστή της και την πρώτη παλλακίδα του άρχοντα και γίνεται έτσι η μοιραία ηρωίδα του έργου αποθεώνοντας την αξία του έρωτα με σύμμαχο τον ρυθμό που δίνει το φως που τρεμοπαίζει στα κόκκινα φανάρια σ’ ένα υποβλητικό και επιβλητικό ταυτόχρονα σκηνικό διάκοσμο αρμονικά δεμένο με τις χορευτικές δράσεις.

Το αξιοθαύμαστο στο όλο εγχείρημα είναι ο επιτυχημένος συνδυασμός της παραδοσιακής Κινέζικης μουσικής που παίζεται και ζωντανά στη σκηνή με τις δυτικές μουσικές που υπαγορεύουν τις ανάλογες χορευτικές φόρμες οδηγώντας την παράσταση σ’ ένα γνήσιο χοροθεατρικό δρώμενο που ενισχύεται με σκηνές μινιμαλιστικών και δυναμικών δράσεων που παραπέμπουν στην διαπίστωση ότι ο Γιμού παραλληλίζεται με δικό μας Δημήτρη Παπαϊωάννου αφού του ανατέθηκε και η σκηνοθεσία της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου το 2008. Συμπερασματικά πιστεύω ότι σύμφωνα με αισθητικά αλλά και κινηματογραφικά κριτήρια η παράσταση που πραγματικά απόλαυσα στο Μέγαρο Μουσικής εκφράζει με πρωτοπορία και τόλμη με τον καλύτερο τρόπο την αισθητική της Κινέζικης κουλτούρας με απλότητα και καθαρή ματιά που αποτελεί σημαντικό ζητούμενο για το σύγχρονο χορό αλλά και γενικότερα για κάθε οπτικοακουστικό δρώμενο που θέλει να εκφράσει με μέτρο και ανάλογο συναίσθημα την εικόνα του πολιτισμού μας.

Νίκος Θωμόπουλος

ΣΗΚΩΣΕ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΝΑΡΙΑ

Το www.theaterinfo.gr είναι ένα website αφιερωμένο στο θέατρο. Τα πάντα για το ελληνικό και το παγκόσμιο θέατρο, μια δημιουργία του www.internetinfo.gr.

INTERNETINFO © ΘΕΑΤΡΟ INFO.GR