Θέατρο Info.gr . Τα πάντα για το θέατρο.

Εχθροί εξ αίματος

Πειραματική σκηνή Θ.Ο.Κ
Εχθροί εξ αίματος

Γράφει η Μερόπη Κυριάκου

 Η Πειραματική Σκηνή του Οργανισμού έκανε πρεμιέρα για τη φετινή θεατρική σαιζόν με ένα έργο διαφορετικό ως προς το είδος των περσινών της παραστάσεων. Ξεφεύγει από το καθαρά επινοημένο θέατρο αλλά δεν αποποιείται τα στοιχειά τα οποία της προσδίδουν και τον τίτλο Πειραματική. Η επιλογή να ανέβουν οι Εχθροί εξ αίματος, του Αρκά θα λέγαμε πως έγινε εύστοχα από τον χώρο αυτό.
Παρότι ο Αρκάς μας έχει συνηθίσει σε ένα συγκεκριμένο είδος δουλειάς αυτή τη φορά ξεφεύγει από τη στατική εικόνα και δημιουργεί ένα κείμενο σε μορφή θεατρικού μονόπρακτου. Το ύφος της γραφής και του χιούμορ του είναι όμως αναγνωρίσιμα, όπως επίσης και οι χαρακτήρες τους οποίους χρησιμοποιεί συνήθως στα κόμικς του, αφού ο διάλογος διεξάγεται ως επί τω πλείστον μεταξύ του Λεπτού και Παχέως Εντέρου και πρόκειται για άλλο ένα ζεύγος όπως όλα τα προηγούμενα του, Ισοβίτης- Μοντεχρήστος, Καστράτο- Λουκρητία, Κόκορας- Γουρούνι, Πατέρας σπουργίτι - Γιος σπουργίτι.

Για την παράσταση…

Αν και το κείμενο υπάρχει σε αυτή τη παράσταση και μπορεί να ανέβει ως έχει, είναι ανοικτό, δηλαδή επιδέχεται πολλών σκηνοθετικών ερμηνειών και εκτελέσεων. Λόγω προηγούμενης ανάγνωσης του κειμένου και ως εκ τούτου μιας πρώτης σχηματισμένης εντύπωσης περίμενα με περιέργεια να δω το αποτέλεσμα. Ομολογουμένως πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα παραγωγή.
Η σκηνοθετική προσέγγιση της Μαρίας Λουϊζας Παπαδοπούλου παρουσιάζει  έντονο το στοιχείο του πειραματισμού αλλά και στοιχειά από καμπαρέ και ίσως μιούζικαλ, φορές συνδυάζοντας και στοιχεία από το βουβό κινηματογράφο. Δεν ξεφεύγει όμως από το να είναι μια κωμικοτραγική ιστορία με τα έντονα σουρεαλιστικά στοιχεία όπως ο ίδιος ο Αρκάς την θέτει.
Παρόλο το ότι δεν συνδυάζει το κλασικό χαρακτηριστικό των κόμικς του Αρκά όπου το γέλιο πέφτει με το που τελειώνει μια σελίδα και σε αυτό το έργο το χιούμορ είναι άφθονο.
Ίσως με μια πρώτη ματιά το έργο να αφορούσε στη ζωή και το θάνατο, τη ματαιότητα των πάντων. Σίγουρα είναι κάτι το οποίο θέλει να θίξει όπως και τις επιπτώσεις από τις καταχρήσεις, για παράδειγμα το αλκοόλ κτλ. Πέραν αυτών όμως έχει και ένα βαθύτερο μήνυμα, κοινωνικό-πολιτικό με το Ανθρώπινο σώμα στο ρόλο του κράτους. Η κοινωνική διαστρωμάτωση έντονη και ως άρχουσα τάξη θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε τον Εγκέφαλο. Το Παχύ Έντερο, ο προλετάριος, βρίσκεται ιεραρχικά τελευταίος, είναι ο παθητικός ήρωας, εμμένει σε μια συνεχιζόμενη αναφορά στην αρμονία και την ομόνοια, στην έλλειψη των οποίων προσδίδει και την ύπαρξη του προβλήματος, αντιστέκεται έτσι στην οποιαδήποτε λύση. Ένα σκαλοπάτι πιο πάνω στην ιεραρχία βρίσκεται το Λεπτό Έντερο το οποίο αναλώνεται σε μια προσπάθεια διασφάλισης των  συμφερόντων του και σε ρόλο κλασικού, γκρινιάρη, που από την αίσθηση του ότι ο ίδιος γνωρίζει καλύτερα τα τεκταινόμενα βρίσκεται εν τέλει και αυτός στην αντίπερα όχθη των χαμένων. Το Δεξί Νεφρό ταξικά ανώτερο, αντιλαμβανόμενο πως η κοινωνία είναι άρρωστη, τρέφει την πίστη της μεταμόσχευσης ή πολιτικά, σοσιαλιστικά προσεγγίζοντας το, της υιοθέτησης ενός άλλου συστήματος, ή έστω του να καταστεί ανίσχυρος ο βασιλιάς, η άρχουσα τάξη, στην προκειμένη περίπτωση ο Εγκέφαλος έτσι ώστε να είναι δυνατή η επιβίωση των υπολοίπων και να υπάρξει πρόοδος. Σε αυτές τις φιγούρες κόμικς δίνουν σάρκα και οστά με τον καλύτερο τους τρόπο ο Αντρέας Τσουρής (Λεπτό Έντερο), ο Μιχάλης Μουστάκας (Παχύ Έντερο) και ο Χριστόδουλος Μαρτάς (Δεξί Νεφρό).
Αν και εκ πρώτης τα μηνύματα δεν φαίνονται ξεκάθαρα, ο θεατής έχει τη δυνατότητα όχι απλά να καταλάβει αλλά και να τα επεξεργαστεί αφού η επαναλήψεις μέσα από το διάλογο γίνονται τακτικά. Πέραν από το κείμενο είναι και οι αναφορές, όπως η αναφορά στον οργανισμό και η παραπομπή της σε Οργανισμό σε κοινωνικό επίπεδο, στην προκειμένη περίπτωση ακόμα και στον Θ.Ο.Κ. Δεν περιορίζονται σε αναφορές λεκτικού επίπεδο αλλά μεταφέρονται και στο χώρο, στο σκηνικό και στα κοστούμια, τα οποία ετοίμασε για τις ανάγκες της παράστασης η Λίνα Μότσιου. Οι φόρμες εργασίας του Λεπτού και του Παχέως εντέρου που χαρακτηρίζουν τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα σε αντίθεση με το κοστούμι του Δεξιού Νεφρού, η σκάλα, κλίμακα  όπως και η κοινωνία με τα πολλά της επίπεδα, το τάβλι, ακόμα και το βαρέλι.
Η μουσική έχει το δικό της ρόλο στην παράσταση όπου οι διάφορες καταστάσεις εκφράζονται μέσα από αυτήν. Η σύνθεση ήχου και η μουσική επιμέλεια είναι του Δημήτρη Ιατρόπουλου και η μουσική επεξεργασία του Λάρκου Λάρκου.  

Η υπόθεση…

Πρόκειται για έναν εμφύλιο πόλεμο, με χώρο δράσης το εσωτερικά σκηνικά του ανθρώπινου σώματος και ήρωες εν δράση το Παχύ Έντερο, το Λεπτό Έντερο και το Δεξί Νεφρό. Μετά από ένα τροχαίο ατύχημα ο Εγκέφαλος πέφτει σε κώμα και τα υπόλοιπα ζωτικά όργανα αν και χτυπημένα μένουν χωρίς ηγεσία και προσπαθούν να ορίσουν μια συνάντηση ούτως ώστε να εκτιμήσουν τα της κατάστασης και να πάρουν αποφάσεις.
Το Παχύ και το Λεπτό έντερο λογομαχούν και αντικείμενο της διαμάχης τους είναι οι προθέσεις των υπολοίπων οργάνων ως προς το τι θα γίνει. Το Λεπτό έντερο, χαρακτήρας δυναμικός και καχύποπτος, υποστηρίζει πως η Καρδιά, το Συκώτι και το Νεφρό έχουν συνωμοτήσει και θα επιδιώξουν το να νεκρώσουν το σώμα για να μεταμοσχευθούν, αφήνοντας όμως τα υπόλοιπα όργανα στο έλεος τους. Το Παχύ έντερο, χαρακτήρας αθώος, αρνείται να πιστέψει στα λόγια του Λεπτού εντέρου, περί της συνωμοσίας των υπολοίπων. Ως εξάγγελος, το Δεξί Νεφρό μεταφέρει τα νέα έχοντας στην ουσία τον έλεγχο των συναισθημάτων των υπολοίπων.


Της Μερόπης Κυριάκου, Πολιτιστικού Συντάκτη της καθημερινής Κυπριακής εφημερίδας «Αλήθεια».

ΕΧΘΡΟΙ ΕΞ ΑΙΜΑΤΟΣ

Το www.theaterinfo.gr είναι ένα website αφιερωμένο στο θέατρο. Τα πάντα για το ελληνικό και το παγκόσμιο θέατρο, μια δημιουργία του www.internetinfo.gr.

INTERNETINFO © ΘΕΑΤΡΟ INFO.GR