Θέατρο Info.gr . Τα πάντα για το θέατρο.

Λεωφορείο ο Πόθος

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Θεσσαλονίκη, Νοε 2008-Ιαν 2009.


Για δεύτερη συνεχή σεζόν, το ΚΘΒΕ ανέβασε ένα από τα πιο γνωστά έργα του Τενεσί Ουίλιαμς, «Λεωφορείο ο Πόθος», σε σκηνοθεσία-σκηνογραφία Αντώνη Καλογρίδη. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους ήταν η Πέμυ Ζούνη (Μπλανς Ντιμπουά), ο Βασίλης Μπισμπίκης (Στάνλεϊ Κοβάλσκι) και η Ιωάννα Παγιατάκη (Στέλλα Κοβάλσκι).

Η ιστορία του έργου είναι ευρέως γνωστή και από τον κινηματογράφο. Η πλοκή διαδραματίζεται στη Νέα Ορλεάνη, τη δεκαετία του 40. Η Μπλανς Ντιμπουά, μια γυναίκα μη-μου-άπτου, ψυχικά τραυματισμένη, με ευαίσθητο νευρικό σύστημα πηγαίνει να ζήσει με την αδερφή της, Στέλλα. Μετά από μια σειρά διαδοχικών θανάτων, τους οποίους ζει από κοντά, και οικονομικής πτώχευσης, η Μπλανς νιώθει εξαιρετικά ευάλωτη και έχει ανάγκη από κάποιον δικό της άνθρωπο κοντά. Ο σύζυγος της αδερφής της, όμως, Στάνλεϊ, ένας βαθιά κομπλεξικός Πολωνός πρόσφυγας, δε θα καλοδεί την άφιξη της κουνιάδας του. Έτσι θα αρχίσει ένας πόλεμος νεύρων και ψυχικών αντοχών ανάμεσα στην άρτι αφιχθείσα αδερφή και τον Πολωνό κουνιάδο που θα έχει αποκορύφωμα μια άγρια νύχτα ζωώδους συνουσίας. Μετά από αυτή τη νύχτα η Μπλανς καταρρέει συναισθηματικά και ψυχικά και οδηγείται στο ψυχιατρείο.    

Το έργο θα λέγαμε ότι ατύχησε στα χέρια του Αντώνη Καλογρίδη. Φάνηκε ότι ο εντυπωσιασμός και το εφέ ήταν οι κύριες προτεραιότητές του, πράγμα που εξαρχής πρέπει να αφήνει αδιάφορο κάθε καλλιτέχνη. Μας έδωσε την εντύπωση ότι υποτίμησε τις δυνατότητες του έργου, θεωρώντας ότι πια από μόνο του δεν μπορεί να συγκινήσει. Έτσι αποφάσισε να το συνοδεύσει με πλουμιστές και ευφάνταστες φιοριτούρες που υφολογικά απείχαν πολύ από την ατμόσφαιρα του έργου και τον κόσμο του Ουίλιαμς

Το έργο ανέβηκε στον τόπο και στο χρόνο που ορίζει ο συγγραφέας. Το καινούργιο της σκηνοθεσίας του Καλογρίδη ήταν ότι μπήκε στον κόπο να εικονογραφήσει πολλές σκηνές από την κοινωνία της Νέας Ορλεάνης του 40, από το παρελθόν της Μπλανς αλλά ακόμα και από αυτή τη σκέψη της. Οι εικόνες αυτές, βέβαια, δεν αναφέρονται πουθενά μέσα στο έργο, παρά μόνο αμυδρά υπονοούνται από κάποια συμφραζόμενά του. Αυτές οι σκηνές τοποθετήθηκαν εμβόλιμα στην κύρια αφήγηση και ο ρόλος τους δεν ήταν παρά καθαρά εμπλουτιστικός. Το αποτέλεσμα, καταρχάς, ήταν η παράσταση να γίνει εξαιρετικά φλύαρη και κουραστική. Επίσης, ήταν πολύ δύσκολο για το θεατή να παρακολουθεί τον ειρμό των σκηνών και να τις συσχετίζει με την κύρια πλοκή. Ενώ ασκόπως επιμηκύνθηκε και η χρονική διάρκεια του έργου που έφτανε να ξεπερνά τις 3 ώρες. Όλη η βαρύτητα της σκηνοθεσίας φάνηκε να δίνεται στον τρόπο που θα αναδεικνύονταν οι εικόνες αυτές στη σκηνή. Έτσι λοιπόν οργάνωσε το σκηνικό χώρο ως εξής: χώρισε τη σκηνή σε δύο μέρη, στο μπροστινό και στο πίσω και δημιούργησε και ένα ακόμη επίπεδο, το επάνω. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής διαδραματιζόταν το παρόν της δραματικής αφήγησης, στο πίσω διαδραματίζονταν σκηνές από τα πορνεία και το λιμάνι της Νέας Ορλεάνης και στο υπερυψωμένο επίπεδο διαδραματίζονταν οι φαντασιώσεις του μυαλού της Μπλανς. Ο κάθε χώρος φωτιζόταν εναλλάξ, ανάλογα με την περίπτωση, οδηγώντας ταυτόχρονα την προσοχή του θεατή. Η σκηνογραφία, ακόμα, έπαιζε πολύ με την έννοια κιβώτιο, φορτίο, λεωφορείο. Το δε μπροστινό μέρος της σκηνής μπορούσε να πηγαινοέρχεται κυλιόμενο, σαν μετακινούμενο όχημα, κάνοντας έτσι μια ακόμη αναφορά στον τίτλο του έργου.

Τη σκηνογραφία της παράστασης τη συνόδευε ένας φανταχτερός φωτιστικός σχεδιασμός. Ήταν τόσο δυνατοί οι φωτιστικοί συνδυασμοί που ξεχώριζαν. Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Σε μια θεατρική παράσταση, όλα πρέπει να δένουν, να αφομοιώνονται. Τίποτε δεν πρέπει να παίρνει το προβάδισμα. Αν κάτι λειτουργεί αβανταδόρικα τότε διακυβεύεται η ποιότητα της παράστασης, γιατί μοιάζει να μην ταιριάζουν τα κομμάτια του παζλ της. Και εδώ η εικαστικότητα των φωτισμών λειτουργούσε εις βάρος του συνόλου, ακριβώς επειδή έκλεβε μάταια τις εντυπώσεις.  

Υποκριτικά οι ηθοποιοί ακολούθησαν τις σκηνοθετικές υποδείξεις, ενώ συγχρωτίστηκαν και με το γενικότερο πνεύμα της σκηνοθεσίας. Η Πέμυ Ζούνη έδωσε μια Μπλανς Ντιμπουά στυλιζαρισμένα μοιραία και σικάτη. Αν και θεωρούμε ότι υπήρχαν στιγμές που προσπάθησε να ‘σπάσει’ το δήθεν, εντέλει δεν τα κατάφερε. Ο Βασίλης Μπισμπίκης έδωσε έναν ισοπεδωμένο Στάνλεϊ Κοβάλσκι φωνακλά και νταή, ενώ η Ιωάννα Παγιατάκη, στο ρόλο της Στέλλας, κατέφευγε συνεχώς σε ακραίους μελοδραματισμούς που ενοχλούσαν και την όραση και την ακοή των θεατών. Πιο συγκρατημένες και προσγειωμένες βρήκαμε τις ερμηνείες των: Θάλεια Σκαρλάτου (Γιούνις Χάμπελ) και Γιάννη Χαρίση (Χάρολντ Μίτσελ), που πραγματικά διάνθιζε η παρουσία τους την παράσταση. Παρόλο που οι ρόλοι τους δεν ήταν μεγάλοι σε έκταση, θα λέγαμε ότι οι ερμηνείες τους είχαν τη σεμνότητα, την αμεσότητα αλλά και τη λαϊκότητα των ηρώων του Ουίλιαμς.

Στο σύνολο μια παράσταση που σου μένει στη μνήμη για τα κοστούμια, τις μετακινήσεις των σκηνικών και τα φώτα, για όλους, δηλαδή, τους λάθος λόγους.   

Ταυτότητα της παράστασης:

Πρώτη Παρουσίαση:

Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών - 22/02/2008

Πρεμιέρα επανάληψης:

Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών - 14/11/2008

Συγγραφέας:

Ουίλιαμς, Τενεσί

Σκηνοθέτης/Σκηνογράφος:

Καλογρίδης, Αντώνης

Μεταφραστής:

Νικολόπουλος, Χρήστος

Ενδυματολόγος:

Μπρέισγουελ, Κλερ

Συνθέτης:

Οικονόμου, Θοδωρής

Χορογράφος:

Μύρκου, Τατιάνα

Φωτιστής:

Μαραγκουδάκη, Κατερίνα

Βοηθός Σκηνοθέτη:

Κάραλης, Φώτης

Βοηθός σκηνογράφου:

Πανά, Δανάη

Βοηθός ενδυματολόγου:

Λαμπρινιάδης, Παναγιώτης

Οργάνωση παραγωγής:

Στεφανίδου, Ροδή

Ηθοποιοί:

Ζήκος, Φώτης (Γιατρός)

Ζούνη, Πέμυ (Μπλανς Ντιμπουά)

Ζώης, Γιώργος (Στήβ Χάμπελ)

Ιωαννίδου, Χρύσα (Μεξικάνα)

Κουκουλά, Μάρα (Λούση - Νοσοκόμα)

Κρίτσας, Απόστολος (Ναύτης - Πάμπλο Γκονζάλες)

Μπισμπίκης, Βασίλης (Στάνλεϊ Κοβάλσκι)

Παγιατάκη, Ιωάννα (Στέλλα Κοβάλσκι)

Παλαμιώτης, Γιάννης (Πωλητής)

Σκαρλάτου, Θάλεια (Γιούνις Χάμπελ)

Συριόπουλος, Μιχάλης (Νέος)

Χαρίσης, Γιάννης (Χάρολντ Μίτσελ)

Λοιποί Συντελεστές:

Ζωή Αλεξούλη, Πέλλα Μακροδημήτρη, Αναστασία Χαριτίδου, Ευστράτιος Ανούδης, Παύλος Μαρωνίτης, Δημήτρης Νικολαΐδης, Γιώργος Παυλίδης, Ιούλιος Τζιάτας (2007-2008), Στέλιος Τυριακίδης (2008-2009), Στέλιος Χατζηαδαμίδης (ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ-ΜΝΗΜΕΣ)
ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ: Στούντιο EFS-PRO, Αντρέας Βαϊτούδης (ηχοληψία-μίξη).

Στοιχεία Παραστάσεων:

62 παραστάσεις - 26.396 θεατές (2007-2008)

Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (22/02/2008 - 05/04/2008)

Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (30/04/2008 - 18/05/2008)

Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (14/11/2008 - 11/01/2009)

Παρουσιάζεται σε επανάληψη.

  

Γράφει η Ελβίνα Πασχάλη.

ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ Ο ΠΟΘΟΣ

Το www.theaterinfo.gr είναι ένα website αφιερωμένο στο θέατρο. Τα πάντα για το ελληνικό και το παγκόσμιο θέατρο, μια δημιουργία του www.internetinfo.gr.

INTERNETINFO © ΘΕΑΤΡΟ INFO.GR